logo-professioneel-begeleiden logo-professioneel-begeleiden
Filters

Alle artikelen - Abonneer je nu!

Eigentijds toetsen en beoordelen

Auteur: Ad de Jongh

Desirée Joosten-ten Brinke et al. Eigentijds toetsen en beoordelen. De opbrengst van vier jaar praktijkonderzoek. Tilburg, Fontys Lerarenopleiding Tilburg, Juni 2014. Te downloaden op: http://www.fontys.nl/Over-Fontys/Fontys-Lerarenopleiding-Tilburg/Lectoraten/Lectoraat-Eigentijds-toetsen-en-beoordelen.htm Aan deze praktijkpublicatie van het lectoraat ‘Eigentijds toetsen en beoordelen’ van de Fontys Lerarenopleiding in Tilburg hebben de acht lectoraatsleden een bijdrage geleverd. Het boek bestaat uit tien hoofdstukken waarvan het eerste hoofdstuk beschouwd kan worden als een inleiding op het boek. In dat hoofdstuk wordt de kwaliteitspiramide voor eigentijds toetsen en beoordelen gepresenteerd. In deze piramide zijn vier lagen te onderscheiden, te weten kwaliteit van het toetsbeleid in de context van een leven lang leren, kwaliteit van toetsprogramma’s, kwaliteit van toetsen, en kwaliteit van toetstaken en toetsitems. De kwaliteit van toetsing wordt geborgd door een sterke samenhang tussen de lagen van de piramiden. In dit inleidende hoofdstuk wordt gesteld dat voor de lerarenopleidingen de kwaliteit van toetsen en beoordelen voor verschillende doelgroepen van belang is. Het lectoraat richt zich op lerarenopleiders, docenten en studenten. De lagen in de piramide samen met de doelgroepen zijn voor het lectoraat leidend voor de activiteiten die in de afgelopen vier jaar uitgevoerd zijn. De resultaten van deze activiteiten worden in de hoofdstukken 2 tot en met 9 gepresenteerd. Het gaat daarbij om beschrijvingen van praktijkonderzoek dat door medewerkers van het lectoraat is uitgevoerd. De thema’s uit het onderzoek zijn divers. Zo is er onderzoek gedaan naar de kwaliteit van schriftelijke feedback, maar ook naar het trainen van beoordelingsvaardigheden. Zaken als rubrics, checklists en scripts hebben ook de belangstelling van de onderzoekers. Kortom een variëteit aan thema’s waarmee het lectoraat zich de eerste vier jaar van haar bestaan heeft beziggehouden. Alle hoofdstukken waarin de onderzoeken beschreven worden hebben dezelfde opbouw: samenvatting, inleiding, onderzoeksvragen, methode, resultaten, conclusies en discussie. In het slothoofdstuk wordt ingegaan op de professionalisering van leraren en lerarenopleiders op het gebied van toetsen en beoordelen. Tevens wordt aangekondigd dat het lectoraat een tweede periode ingaat, maar dan onder de naam ‘Kwaliteit van toetsen en beoordelen’. De publicatie is goed leesbaar en maakt duidelijk waarmee het lectoraat zich de afgelopen jaren heeft beziggehouden. Echter wanneer men het inleidende hoofdstuk heeft gelezen, waarin de kwaliteitspiramide is gepresenteerd, verwacht de lezer dat deze piramide expliciet in alle onderzoeken aan de orde zal komen. Helaas is dat niet het geval. Met wat goede wil zijn in de verschillende onderzoeken wel elementen van de kwaliteitspiramide impliciet te herkennen. Waarschijnlijk zal in de volgende periode van het lectoraat een en ander meer duidelijk worden, de nieuwe naam verwijst daar wel naar. Het praktijkonderzoek levert een bijdrage aan de professionalisering van de opleiders. Met andere woorden het resultaat van het praktijkonderzoek levert voor toekomstige docenten de nodige handvatten om de kwaliteit van het toetsen en beoordelen in de eigen situatie te verbeteren. Ook voor zittende docenten is professionalisering van belang. Het lectoraat heeft daaraan wel een bijdrage geleverd in de afgelopen periode door het verzorgen van de nodige workshops en inleidingen. Deze publicatie zou ook voor de groep zittende docenten van belang kunnen zijn. Een laatste hoofdstuk waarin voor deze doelgroep aandachtspunten of job-aids worden gegeven wordt echter gemist. Drs. A.J.C.M. de Jongh is redacteur van EXAMENS. E-mail: addejongh@home.nl.
Gratis
lees meer

Examineren in een spagaat

Auteur: Lambert Schuwirth

AI ben een beetje een zeur als het over onderwijs gaat, ik heb namelijk veel moeite met het huidige discours in het (medisch) onderwijs. Met name de neiging om kwaliteit altijd te willen kwantificeren is, denk ik, de kern van het probleem. Momenteel woon en werk ik in Australië en ik heb, na ruim 20 jaar in Nederland in het medisch onderwijs te hebben gewerkt, de gelegenheid om de onderwijssystemen en -benaderingen met elkaar te vergelijken. In Nederland én in Australië is het fabrieksmodel op het medisch onderwijs losgelaten, in Nederland door outputfinanciering en in Australië door de overheidsfinanciering zo goed als helemaal weg te bezuinigen (dat is althans het plan). De discussie over de studiefinanciering in Nederland steekt bleekjes af bij wat er in Australië plaatsvindt, hier zullen studenten naast hun levensonderhoud ook nog collegegelden in de orde van grootte van zo’n 35.000 dollar per jaar moeten opbrengen. Het gevolg van dat laatste is dat studenten steeds meer de rol van klant krijgen die een diploma moet ontvangen, in plaats van dat zij kennis, vaardigheden en andere competenties nastreven. Hoe het ook zij, in beide landen worden mensen die zich met examinering - of assessment - bezighouden in een spagaat gedwongen: enerzijds worden zij geacht zoveel mogelijk studenten te laten slagen, maar anderzijds kunnen zij geen studenten doorlaten die niet aan minimale competentiecriteria voldoen. De affaire met InHolland en nu met andere onderwijsorganisaties laat zien dat dit een dans op het slappe koord is. Zelfs met de beste bedoelingen van assessment-for-learning staat aan de ene kant de student (of klant) die gewoon een diploma wil waarmee hij/zij op de arbeidsmarkt terecht kan (en die geen verdere studieschuld opbouwt) en aan de andere kant de docent die de student wil aansporen om optimaal te leren. De financiële prikkels werken echter tegen de docent en dat speelt in Australië dus nog veel sterker dan in Nederland. Nu is in Australië onderwijs ook nog een exportproduct en is het onderwijs voor de financiering van de binnenlandse studenten sterk afhankelijk van de zogenaamde full-fee paying buitenlandse studenten (de 35.000 dollar per jaar is voor een goede medische opleiding namelijk niet voldoende). Die buitenlandse studenten zijn meestal van Aziatische afkomst en zij zijn nog minder dan de Australische studenten gewend aan de Socratische traditie van leren door middel van een kritische dialoog en zelfreflectie. Dat zijn juist de elementen die zo belangrijk zijn voor assessment-for-learning. Dus waar de onderwijskundigen en de docenten in Australië graag een vorm van assessment-for-learning willen nastreven en in de toetsing de algemene academische vorming willen opnemen, werkt het financieringsmodel dit tegen. Dat is extra zuur omdat juist Australische onderwijskundigen, zoals David Boud en Stephen Billett, zo veel bijdragen aan het breder denken over toetsing. Op onderwijsniveau dwingt het systeem ons tot een inrichting van toetsprogramma’s die sterk op een behavioristische beïnvloeding van het studentleergedrag leunen. ‘Behavioristisch’ wil zeggen dat de nadruk ligt op waarneembare gebeurtenissen en niet op cognitieve processen, de denk- en leerprocessen, zoals die in een meer sociaal-constructivistisch concept aan bod komen. Dat is vervelend omdat de maatschappij professionals nodig heeft die ook na hun afstuderen in staat zijn om hun competentie verder uit te bouwen op basis van zelfregulatie en zelfreflectie. Het is niet zo dat na zes jaar studie met puur behaviouristische georiënteerde sturing van het leren het diploma een magisch papiertje is dat de afgestudeerde plotseling wel tot een zelfsturende lerende maakt. De kloof tussen professionalisme en managerialisme op de universiteit wordt groter. Daar bedoel ik mee dat de nadruk minder komt te liggen op de kwaliteit van de onderwijskundige kennis en inzichten en steeds meer op organisatievormen, technologieën en managementinstrumenten. Ik ben daar pessimistisch over en eerlijk gezegd ben ik zelfs pessimistischer over de situatie in Australië dan over die in Nederland. Maar als Nederlander heb ik goed geleerd te relativeren dus: ‘The soup is never eaten as hot as it’s served’. Prof.dr. L.W.T. Schuwirth is Professor of medical education aan de Flinders University, Adelaide, Australië & Universiteit Maastricht, Maastricht. E-mail: lambert.schuwirth@flinders.edu.aul.
Gratis
lees meer

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en blijf op de hoogte!

Op weg naar ruimte en vrijheid

Crisis als aanleiding om inzicht te vergroten in (je) identiteitswerk

Datum:
Locatie:

Download gratis deze white paper